|
| |
امریکا و مسئله صلح با طالبان
محمد
رضا هویدا
گرچه سالهاست که طرح صلح با طالبان از سوی دولت افغانستان دنبال شده و این مسئله با
فراز و فرود هایی ادامه داشته است اما سال 2012 برای افغانستان با تغییرات عمده ای
در پروسه صلح آغاز یافت. آغاز هر سال برای کشورهای دنیا به مثابه یک فرصت مهم برای
بررسی کارنامه سال گذشته در عرصه های مختلف است. در سالهای گذشته معمولا هنگامی که
از صلح سخن گفته می شد، جز درخواست های دولت و پاسخ های آتشین و حملات انتحاری
طالبان به این درخواست چیز دیگری در کارنامه دولت نبود. ولی امسال، ظاهرا سالی است
که علاوه بر جنگ با طالبان، صلح با آنها نیز خبر ساز و پراهمیت می باشد.
در سال 2012 میلادی مسئله صلح با طالبان از جهتی دیگر نیز اهمیت پیدا نموده است.
انتخابات ریاست جمهوری امریکا که در مرحله آغازین خود قرار دارد، هم برای مردم
امریکا که بزرگترین کشور حامی افغانستان و جنگ علیه تروریزم در افغانستان می باشد،
اهمیت دارد و هم برای دیگر کشورها و مردم جهان از این جهت که برنده انتخابات کدام
یک از دو حزب جمهوری خواه و دموکرات خواهند بود، چرا که سیاست های هر دو حزب در
قبال بسیاری از کشورها و مسایل حساس جهان متفاوت خواهد بود. آغاز جنگ در افغانستان
در زمان زمامداری جمهوری خواهان بود.
در دوره جورج بوش بود که ایالات متحده امریکا و ناتو جنگ علیه تروریزم را در
افغانستان آغاز نمودند و حکومت طالبان را سقوط دادند. اما این جنگ محدود به حکومت
جمهوری خواهان نماند و دموکرات ها به رهبری اوباما نیز میراث دار جنگی شدند که بر
اقتصاد و سیاست امریکا سنگینی می کرد.
اوباما با تغییر در استراتیژی خود در قبال جنگ افغانستان، امیدوار بود که این جنگ
به پایان برسد ولی استراتیژی جدید او نیز تاثیر بر جنگ در افغانستان نگذاشت.
امریکا که در زمان آغاز زمامداری باراک اوباما در میانه جنگ افغانستان قرار داشت و
همزمان در عراق نیز مصروف بود، اکنون از جنگ عراق فارغ شده و قرار است تا سال 2014
افغانستان را نیز ترک بگوید. جنگ در عراق خاتمه یافته تلقی می شود ولی جنگ در
افغانستان همچنان با شدت جریان دارد.
خروج از افغانستان برای هیچ یک از طرف های درگیر و خصوصا برای امریکا به معنای
پایان جنگ علیه تروریزم نیست. ظاهرا طرح های امریکا در عراق از جمله طرح صلح و جلب
و جذب مخالفان به نتیجه خوبی رسید و تا حدودی جنگ در این کشور را خاموش ساخت، اما
این طرح ها در افغانستان نتیجه ای نداده است.
فعلا امریکا همان گونه که در مرکز جنگ علیه تروریزم در افغانستان قرار دارد، در
مرکز پروسه صلح با طالبان نیز قرار گرفته است. طرف طالبان در پروسه صلح در قطر
ایالات متحده امریکا بوده و دولت افغانستان ظاهرا از این پروسه بیرون مانده است.
پروسه صلح با طالبان در صورتی که ایالات متحده نتواند به درستی در این مورد تصمیم
بگیرد می تواند همان قدر جنجال برانگیز باشد که جنگ علیه طالبان برای آنها بوده
است. صلح در چند سال گذشته بدون برنامه شفاف و قابل قبول برای تمام مردم افغانستان
به پیش رفته است.
تا هنوز طرف صلح تنها دولت افغانستان بوده و بسیاری از گروه های سیاسی و مناطق
جغرافیایی در ااین پروسه شریک نبوده اند. انتقادات فزاینده ای نیز در این مورد وجود
داشته و مطرح شده است. دولت افغانستان سعی داشته تا طرح صلح با طالبان را به عنوان
راه اصولی پایان جنگ تلقی نماید، ایالات متحده امریکا با توجه به پروسه صلح در قطر
ظاهرا به همین نتیجه رسیده است، ولی بعید به نظر می رسد که صلح با چنین روندی و
بدون برنامه شفاف و قابل قبول برای همه مردم افغانستان به نتیجه لازم برسد. در یک
کلام صلح نیز می تواند همانند جنگ یک باتلاق باشد.
اظهارات رامنی نامزد ریاست جمهوری امریکا می تواند این سوال را در ذهن بسیاری از
مردم امریکا خلق کند که آیا اصول صلح با طالبان درست است یا نه؟ همان گونه که این
سئوال ذهن بسیاری از مردم افغانستان را نیز به خود مشغول کرده است.
منبع:
روزنامه افغانستان 28/10/1390
| |
ليست نهایی
کانديدان انتخابات ولسی جرگه افغانستان ۱۳۸۹
|
