مناظره كرزي، بشر دوست و احمد زي
مناظره شب دوشنبه میان سه تن از نامزدان انتخابات، جدا از این‌که چه مسایلی در آن مطرح بحث قرار گرفت و تا چه اندازه به یک مناظره معیاری و آزاد شبیه بود و چه کمبودها یا برعکس چه برتری‌هایی داشت، یکی از رخدادهای نادری بود، که می‌توان از آن به عنوان یک نقطه‌ی عطف روشن و امیدوار کننده یاد نمود. خوشبختانه آقای کرزی، ريیس دولت نیز در این مناظره شرکت داشت که ویژگی خاصی به آن می‌بخشید. بگذریم از این‌که گرداننده‌ي برنامه با "ريیس صاحب" خطاب كردن آقای کرزی، به صورت مکرر و یکی دو مورد دیگر، تساوی حقوقی میان نامزدان را نقض می‌کرد. اما همین که ريیس دولت به صورت استثنایی و بی‌سابقه‌ای، خود را در موقعیتی مساوی با دو تن از نامزدان دیگر می‌دید و به میل خود، حاضر به پاسخ‌گویی می‌شد، خود یک مساله‌ی تازه بود. متاسفانه این مناظره مثل مناظره قبلی بیشتر به یک مصاحبه مطبوعاتی شبیه بود تا یک مناظره واقعی میان سه رقیب که با برنامه‌های متفاوت و در مواردی متعارض برای کسب مسند ریاست با هم مقابله می‌نمایند.
هر سه نامزد به شدت می‌کوشیدند، دیدگاه‌های‌شان را به صورت مجرد و بدون مقایسه با دو رقیب دیگر مطرح نمایند، هر چند رمضان بشردوست در یکی دو مورد اشارات انتقاد گونه‌ای به آدرس یکی از رقيبان‌اش داشت، که از طرف مقابل هیچ پاسخی دریافت نکرد. اصولا هیچ لزومی نداشت که تمامی برنامه‌های نامزدان، در این مناظره مورد سوال قرار می‌گرفت و آنان فرصت می‌یافتند، مانند یک کمپاین انتخاباتی، از آن بهره گیرند. گرداننده‌ي برنامه می‌توانست آن مواردی را که میان دیدگاه‌های نامزدان تفاوت آشکار وجود دارد محور قرار دهد و حول آن تفاوت دیدگاه‌ها را برجسته نماید. مثلا بحث روی بازار آزاد، فقرزدایی و شیوه‌های آن، چگونگی برخورد با مجرمین و جنایت‌کاران جنگی، یا موارد دیگر از این دست. بحث روی زنان و جوانان، باید فرصت بیشتری را به خود اختصاص می‌داد و حتا مشکلی نبود اگر نیم ساعت دیگر به وقت برنامه افزوده می‌شد. موضوعی که جای آن در این برنامه خالی بود، بحث روی مسایل فرهنگی بود که برای اهل مطبوعات مورد انتظار بود. یا مساله‌ي وحدت ملی و اتحاد ملی که بحث خیلی سطحی و سرسری در مورد آن صورت گرفت. با آن هم آقای رمضان بشردوست با انگشت گذاشتن روی این مساله که وحدت ملی بر سر سفره نشاندن چند نفر به نمایندگی از این یا آن قوم، آن هم بدترین چهره‌ها که مورد قبول قوم‌شان نیستند، نمی‌باشد، دیدگاه آقای کرزی را به نقد کشید. ولی او هم نتوانست، یا فرصت نیافت به تعریفی از وحدت ملی بپردازد. از طرف دیگر لازم بود برخی از نامزدان دیگری که تفاوت دیدگاه‌های مخصوصی با سایرین دارند نیز باید در این برنامه شرکت می‌یافتند و فرصت پیدا می‌کردند تا به مردم معرفی گردند، هرچند بنابر دلایلی زیاد معروف و بر سر زبان‌ها نیستند و در شمار نامزدان مطرح قرار ندارند. دست کم یکی از دو تن از نامزدان زن نیز باید مجال شرکت در این برنامه را می‌یافتند تا زنان افغانستان، احساس حضور در صحنه را می‌کردند. در دموکراسی نوپای ما و به ویژه طی دوره کمپاین دو ماهه اخیر شاید بتوان ادعا کرد که این مناظره‌ها، بیشتر از خیلی برنامه‌های دیگر در آموزش مردم و تشویق آنان به شرکت در انتخابات نقش داشته است.

منبع: روزنامه 8 صبح

نظرات شما

صفحه اول معارف   اخبار   مقالات   افغانستان    قانون اساسي   قانون انتخابات   قانون رسانه ها   آلبوم   مصاحبه ها  آرشيو   تماس با ما   در باره ما

Send mail to daikondi@hotmail.com  with questions or comments about this web site.
Copyright ©2003 - 2009 daikondi Network.ديزاين و طراحي صفحات: قربانعلي هادي

Powered by www.aryanic.com