|

ليست نهایی
کانديدان انتخابات ولسی جرگه افغانستان ۱۳۸۹
| |
نقش و تاثير تلويزيون بر كردار
خشونت آميز كودكان و نو جوانان
صابر رحيمي
كودكان و نوجوانان بخش مهم و با
ارزش جمعيت اكثر نقاط جهان را تشكيل ميدهند، اما امروز كه ما در عصر آينده از
تحولات عميق و سريع اجتماعي در سطوح محلي، ملي و بين المللي زندگي مي كنيم.
مشكلات و لحظات مختلف از قبيل بيكاري فقر، بيماري، آلودگي محيط زيست، درگيري هاي
قومي، نژادي نابرابري ها ميان زن و مرد در فرجام عدم دسترسي سريع به منابع
اطلاعاتي وضعيت نگران كننده اي را در جامعه ما پديد آورده است، كه اين امر به اوضاع
و احوال زندگي و آينده تمام كودكان و نوجوانان نيز تاثير جدي داشته است.
از جمله رسانه هاي جمعي در اين راستا نقش تلويزيون بركردار،رفتار سلامتي روحي،
اعمال خشونت آميز آنان در بين جامعه و مردم تاثير فوق العاده اي را دارا مي باشد. و
آثار منفي پديده اي است كه عجيب كه چندي ميشود وارد زندگي انسان ها شده و به گونه
اي معجزه آسا تقريباً همه اي خانه ها را اشغال كرده است؛ چنانچه كه توجه بيشتر
انديشمندان را به خود معطوف داشته است به همين دليل گروهي از پژوهشگران آن را وسيله
اي براي نابودي جامعه اي انساني مي دانند.
در مقاله گروهي ديگر آنرا وسيله اي براي سرعت بخشيدن و بالا بردن توانمندي بشر
محسوب مي دانند.
كسي نمي تواند مدعي شود كه تلويزيوني زيان بخش است، براي ساير كودكان در همان شرايط
يا براي همان كودك در شرايط ديگر، ميتواند سودمند باشد. براي بيشتر كودكان در اغلب
شرايط، بيشتر برنامه هاي تلويزيون خنثا است، نه كدام زيان دارد و نه سود، اين همه
موارد بر مي گردد به برنامه هاي تلويزيوني كه چقدر مفيد است و يا زيان آور،
تلويزيون به عنوان وسيله اي براي شكل دادن افكار عمومي، با زير پوشش قرار دادن
معضلات اجتماعي و مسايل مربوط به سياست داخلي و خارجي و همچنين با عرضه برنامه هاي
تفريحي و نمايشي اش، نقش خود را مي نماياند، بدون توجه به نوع برنامه اي كه از آن
پخش مي شود؛ موسيقي ها، مسابقه تلويزيوني و مانند اين ها، اين وسيله ارتباطي در هر
حال، همرا به ارائه اي يك پيام ايدولوژيكي است.
اثرات و كاركردهاي منفي تلويزون عبارت اند:
1- باز داشتن از برنامه هاي تحصيلي و اختصاص وقت كودكان و نوجوانان به خود.
2- بازتاب دهي صحنه هاي خشونت آميز و رواج خشونت.
3- جريحه دار كردن عواطف كودكان
4- خلق نيازهاي بلند و رابطه با جرم و جنايت
5- تسخير ذهن كودكان و محدود كردن قدرت ابتكار و خلاقيت.
6- بيگانه ساختن كودكان و نوجوانان با مطالعه.
7- بي تفاوت كردن كودكان و نوجوانان نسبت به دردها و رنجهاي انساني.
8- ايجاد درگيري ذهني در كودكان به علت تماشاي فلم هاي ويژه سنين بالاتر از خودشان.
9- ايجاد ترس و وهم شبانه براي كودكان، و همچنان كاهش مدت زمان خوابيدن.
10- شستشوي مغزي، تهديد سلاميت جسمي، رواني و رفتار كودكان.
11- اثر تلويزيون بر رفتار هاي كودكان و نوجوانان زماني به حداكثر مي رسد كه بر
ارزشها و ديدگاه هاي مورد نظر در برنامه هاي پي در پي تأكيد گردد. كودكان آنچه را
در تلويزيون تماشا مي كنند آنرا تقليد مي كنند و خود را به جاي قهرمان آن قرار مي
دهند، كه همخواني با آنان ندارد. بنابرين خشونت و نمايش آن تاثير عمده را بر بيننده
گان و مخاطبان تلويزيون باقي مي گذارد.
بنابرين برنامه سازان و توليد كننده گان برنامه اي تلويزيون بايد،از پي آمدها،
خطرها و آسيب پذيري و تأثير گذاري نمايش هاي خشونت آميز بالاي روان و سلامت روحي
كودكان و نوجوانان آگاهي تمام داشته باشند و از تأثير نمايش استعمال مشروبات
الكولي،دخانيات، مواد مخدر،قتل و قتال و ستيزه جويي و ... آگاه باشند و نبايد
چنين برنامه ها در تلويزيون براي حفظ سلامت روحي و رواني كودكان و نوجوانان به نشر
برسد. بناءً به دست اندركاران تلويزيون و رسانه هاي تصويري است كه تا از كودكان و
نوجوانان كشور شان درك عميق داشته باشند و مطابق فرهنگ و نياز هاي روحي و رواني
جامعه شان در تقديم برنامه هاي آموزشي، تنويري و تربيتي كوشا باشند و برنامه هاي
كودكان و نوجوانان بايد، از نگاهي نوع بافت نمايشي متنوع، ساده، قابل فهم و رهنمود
دهنده باشد كه در برخي از كشورها به ويژه اروپاي شرقي نمايش برنامه هاي خشونت آميز
ممنوع بوده و به بعضي برنامه هاي جدال آميزب و زدوخورد وقت معين نشراتي دارد،تا در
آنوقت كودكان و نوجوانان به آن دسترسي نداشته باشند به همين ترتيب است كه يونسكو
بنابر اهميت حياتي موضوع به تدوير كنفرانس هاي مختلف بين المللي در باره كودكان و
رسانه هاي جمعي به ويژه تصويري شناخت بهتر،درك بهتر از آنان و تأثير پذيري نمايش
برنامه هاي خشونت آميز از طريق رسانه بر كودكان و نوجوانان تأكيد مي نمايد و براي
دستيابي به اين اهداف (اتاق بين المللي زيديه يونسكو) از پژوهش گران، سياستمداران،
كارشناسان، برنامه سازان، آموزگاران، رسانه ها و سازمان هاي داوطلب خواسته است،تا
تحقيقات در باره كودكان و نوجوانان و خشونت رسانه يي دسترسي آنان به رسانه هاي جمعي
و بهره برداري از آن ها و جايگزين كردن برنامه هاي ديگر منافع بخصوص پخش نشر برنامه
ها خشونت آميز سعي و تلاش لازمه را نمايد تا بدين ترتيب جلو نمايش فعاليت هاي خشونت
آميز در تلويزيون گرفته شود. تا باشد كودكان سالم غير عقده ي و غير خشن بحيث آينده
سازان كشور هاي شان تقديم گردند و خدمتگذار به مردم و كشور باشند.
راه هاي مقابله با كاكردهاي منفي تلويزيون
گرچه به صفر رساندن كاركردهاي منفي تلويزيون امكان پذير نيست، ولي نبايد نسبت به
آنها بي تفاوت بود. از اين رو بايد همه با هم دست بكار شويم تا اين كاكردهاي منفي
به حد اقل ممكن برسند.
به دليل آنكه تلويزيون در كشور ما يك رسانه اي ملي و دولتي است،كاهش كاركردهاي
منفي آن همكاري همه جانبه اي مي طلبد كه در يك سو، مسؤولان و متواليان امر قرار
دارند و در سوي ديگر، خانواده ها و مددكاران اجتماعي. از اين رو، بايد همه اي آنها
هر چند توان كمي داشته باشند به نحو شايسته استفاده نمايند.
منبع:
http://www.payamemojahed.com/index.php/more/3300/
| |
|