|
|
|
جشنواره قند پارسی در تهران درخشید کاظم حمیدی- تهران اشاره: روز های دوم و سوم
ماه حوت، فرهنگسرای خانوده در تهران میزبان جشنواره ادبی قند پارسی بود. خانه
ادبیات افغانستان به همت و اهتمام، مرکز آفرینش های ادبی، موسسه فرهنگی اکو، شورای
گسترش زبان و ادب فارسی، انتشارات عرفان، انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی، انجمن
دوستی ایران و افغانستان و با کمک شماری از شخصیت ها ونهاد های فرهنگی وادبی،
پنجمین دور از جشنواره ادبی قند پارسی را برگزارکرد. بخشی برنامه های این جشنواره
به نیکو داشت از شخصیت فرهنگی و پژوهشی محمد جواد خاوری؛ نویسنده و پژوهشگر
افغانستان اختصاص یافته بود. خوشبختانه امسال در روز پایانی این جشنواره توفیق حضور یافتم و از نزدیک با سرور رجایی؛ مدیر اجرای جشنواره ادبی قند پارسی، در مورد چندی وچونی آن صحبت هایی داشتم. - پنجمین جشنواره قند پارسی را نظر به دوره های پیشین چطور ارزیابی می کنید این جشنواره از چه ویژگی های بر خور دار بود؟ پنجمین جشنواره ادبی قند پارسی با توجه به تجربه برگزاری چهار دوره قبل، ویژگی های به خصوص و مثبتی برای ما داشت که ما از قبل در تدارکش بودیم؛ مثلا ما در دوره های قبلی مهمان خارجی نداشتیم مگر در یک دوره که جناب زریاب را از کابل دعوت کرده بودیم. ولی در این دوره ما چهار نفر از شاعران و نویسندگان جوان را از افغانستان دعوت کردیم. همچنین دو نفر ازمهمانان فارسی تاجیکی ؛ نیز در این جشنواره شرکت داشتند. دوستانی که هر کدام در کشور خود از نویسندگان برجسته کشور خود به شمار میروند. مهمترین ویژگی یی که من فکر می کنم این جشنواره داشته است پرداختن به موضوع ویژه ادبیات پایداری افغانستان است که متاسفانه در این سالها توجه چندانی به آن نمی شود. حتا هستند کسانی که دوست دارند ادبیات پایداری ، ادبیات جنگ، ادبیاتی که اصالت ما افغانها را به ارمغان آورد و بالاتر هم خواهند رساند به حاشیه برانند. ما در این جشنواره تصمیم گرفتیم که این ویژگی را گسترش دهیم و توسط شاعران و نویسندگان داخل افغانستان استقبالی خوبی شد، از خارج کشور نیز حتا از کشورهای اروپایی - شرکت کننده های خوبی داشتیم - آثار زیادی هم در اینجا به دست ما رسید. - در گذشته نیز در دوره های سوم و چهارم یک بخشی از موضوعات کلیدی این جشنواره را ادبیات پایداری تشکیل می داد؛ اما در دور پنجم موضوع ادبیات پایداری بسیار برجسته به نظر می رسد، دلایل خاصی بود؟ دقیقا! در جشنواره سوم موضوع ادبیات پایداری ایران یکی از برنامه های جنبی ما بود. ولی این بار ما به ادبیات مقاومت و پایداری افغانستان پرداختیم. ادبیاتی که به نظر من ریشه ی ادبیات مهاجرت را شکل داد. به واسطه ادبیات مقاومت و پایداری افغانستان، ادبیاتی که امروز در ایران با این برجستگی تبلور یافته و هم در داخل افغانستان هموطنان ما با آن آشنایی پیدا کردند و در کشورهای خارجی هم مهاجرین با آن اشنایی پیدا کردند ریشه ی آن بر می گردد به ادبیاتی که در زمان ادبیات مقاومت و پایداری آغاز شد و گسترش پیدا کرد. طبعا شاعران نسل بعدی هم آمدند و هر کدام با فضای جاری اجتماع و مردمشان واکنشها و ذهنیتشان را بیان کردند؛ چون شاعر زبان فرهنگی جامعه خود است. در آن زمان شاعران به ادبیات مقاومت پرداختند. یک دهه پس از آن به مهاجرت بیشتر پرداختند. فعلا ما جریان مستقیم مهاجرت را نداریم و جریان مستقیم مقاومت هم به حاشیه رفته است و بیشتر به زندگی و جامعه و اوضاع جامعه پرداختند. این تاثیر بسیار قشنگی است که شاعران ما به طور خودآگاهانه به سوی آن پیش می روند. - پس با این توضیح یکی از موضوعات محوری در جشنواره پنجم، ادب پایداری بوده است؟ موضوع محوری ما، غبارروبی ادبیات پایداری و جلوگیری از محو آن بود. بعد از آن معرفی نویسندگان و شاعران جوان افغانستان درایران و دیگر کشورهای منطقه و چهره شدن آنان بوده است. خداوند را شاکریم که ما این لیاقت و توفیق را داشتیم ؛ تا در جشنواره ادبی قند پارسی به آن درجه از استواری و استقامت رسیده ایم ؛ تا این جشنواره را محملی برای بیان ذهنیت ، تفکر نویسندگان و شاعران جوان افغانستان بسازیم. بنده این توفیق را به شاعران جوان تبریک می گویم که در سالهای اخیر بزرگترین گردهم آیی شاعران و نویسندگان جوان افغانستان در قند پارسی بوده است. این جای خوشی است که شاعران و نویسندگان ما هم از این جشنواره استقبال کرده اند و با استقبال آنان بوده است که ما توانسته ایم این محفل بزرگ را بر گزار کنیم. - به لحاظ کمی؛ میزان شرکت نویسندگان و شاعران افغانستان را درجشنواره پنجم نسبت به دوره های قبل چطور ارزیابی می کنید؟ توفیق دیگر این بوده است که در این دوره شرکت کنندگان زیادی آثارشان را به ما ارسال کرده اند و ما در بخش شعر 172 نفر شرکت کننده داشتیم. در بخش داستان 70 نفر شرکت کننده داشتیم. این موضوع برای ما یک جریانی را نشان داد که ما می توانیم بگوییم در جشنواره پنجم آثار شرکت کنندگان از نظر کمی که توام با کیفی بودن آن بود بیشتر شده و این مساله ما را بسیار خوشحال کرد. همچنین تعداد زیادی از نویسندگان و شاعران ایرانی هم ناخاسته شرکت کرده بودند، ما به احترام آنها از چهار نفر از شاعران ایرانی دعوت کردیم که در انجمن ما شعر بخوانند.
در مجموع در چند موضوع کلی آثار رسیده را دست بندی
کردید؟ کاری که ما انجام دادیم این بود که دردوره های قبل در بخش شعر، شعر سپید و کلاسیک یک جا داوری می شد. ما با احترام به شاعران سپید سرا و کلاسیک سرا، این دو بخش را به طور مجزا داوری کردیم؛ تاحق سپید سرایان و کلاسیک سرایان ضایع نشود. همچنین بخش ادبیات مقاومت و پایداری هم جدای از این موضوع داوری شد و ما هم اکنون چهار برنده از چهار بخش شعر سپید، شعر کلاسیک، ادبیات مقاومت و داستان نویسی از هر کدام چهار برنده داریم و در این جشنواره از آنها تقدیر نمودیم. نهاد ها و افرادی که شما را در برگزاری جشنواره یاری کردند بیشتر از افغانستان بودند یا از ایران؟ ما به بعضی از نهاد های فرهنگی مراجعه کرده و طرح خود را دادیم. بعضی از آنها از طرح ما حمایت کردند. از جمله آنان انجمن دوستی ایران و افغانستان، سازمان فرهنگی یو نسکو، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی ، مرکز گسترش زبان فارسی، انجمن علمی نقد ایران و چندین نهاد دیگر که نام همه ی شان هم اکنون در خاطرم نیست. این پرسش همواره مطرح بوده است که چرا گردانندگان، این جشنواره را در افغانستان برگزار نمی کنند، با توجه به این پرسش ها، در دوره های آینده برنامه یی برای میزبانی افغانستان دارید؟ یکی از دغدغه های همیشگی ما این موضوع است . در جستجوی راه هایی هستیم که چگونه بتوانیم یکی از این جشنواره را در داخل کشور برگزار کینم. حتا در سال 1385 در سفری که به کابل داشتم. با مسوولان نهاد های فرهنگی در شهر کابل و هرات صحبت کردم. متاسفانه به دلیل مشکلاتی که برای من پیش آمد نتوانستم این صحبت ها را دنبال کنم؛ اما یکی از آرزو های گردانندگان این جشنواره این است که در دوره های بعد بتوانند این جشنواره را در افغانستان برگزار کنند. ما برنامه هایی داریم؛ اما به دلیل مشکلات زیاد تا هنوز موفق به این امر نشدیم؛ اما و عده می سپاریم که دور بعدی و دوره های بعدی افغانستان میزبان این جشنواره باشد. - چشم انداز ادبیات معاصر افغانستان , به ویژه نسل جوان راچطور می بینید و حضور آنها چه امید هایی را برای شما خلق کرده است؟ امیدی که برای ما خلق شد و چشم انداز ما را نسبت به آینده ادبیات افغانستان باز کرد{ دلیلش} حضور جوان ها از چهار نقطه جهان بود؛ مثلا ما در جشنواره سوم یک نفر برنده از داخل افغانستان داشتیم . ولی در این دوره سه نفر از داخل افغانستان مقام آوردند و این یعنی این توفیق شامل حال شاعران و نویسندگان داخل افغانستان هم شده است. کارهای خوبی ما از دوستان کابل دیدیم که این امیدوارکننده است. با وجود این که می گفتند در داخل افغانستان به ادبیات زیاد پرداخته نمی شود؛ ولی آثاری که به دست ما رسیده است آثاری بسیار عالی است. گپ آخرتان؟ در آخر این موضوع را به شاعران جوان تاکید می کنم که: دوستان ما بیشتر از آنکه شعر می گویند، شعر باید بخوانند. ***
|
|
|
صفحه اول معارف اخبار مقالات افغانستان قانون اساسي قانون انتخابات قانون رسانه ها آلبوم مصاحبه ها آرشيو تماس با ما در باره ما
Send mail to
daikondi@hotmail.com
with
questions or comments about this web site. Powered by www.aryanic.com |
