|
| |
عدم همكاري پاكستان در مصالحه
با طالبان
وزير داخله پاکستان اعلام کرد
دولت اسلام آباد هیچ گونه گفتگویي با طالبان در قالب طرح صلح انجام نخواهد داد.
رحمان مالک در این باره اظهار داشت: پاکستان اين موضوع را روشن ساخته است که با شبه
نظاميان طرفدار طالبان که در کشور فعال هستند گفتگو نخواهد کرد چه اين گفتگوهاي صلح
از سوي آمريکا برنامه ريزي شده باشد چه از سوي رهبران افغانستان. وی افزود:
اهميتي ندارد که چه تصميمي از سوي آمريکا براي انجام گفتگوها با طالبان افغانستان
اتخاذ مي شود، اما مقامات پاکستانی برنامه اي براي انجام آن ندارند.
وزیر داخله پاکستان دلیل این عدم همکاری را اینگونه بیان داشت: ارتش پاکستان کمر
شبه نظامیان طالبان را شکسته است . بنابراين حملات انتحاري و ترور کاهش يافته و
تدابير امنيتي شديدي اتخاذ شده است. هيچ کس آماده قبول هيچ خطري نيست. بقاياي
طالبان در حال تعقيب هستند و نيروهاي ما به دستآوردهايي مي رسند.
این مخالفتهای دولت اسلام آباد در حالی است که به تازگی خبرهایی مبنی بر آمادگي
تلويحي طالبان براي مذاكره با دولت كرزي بیان شده است. و برخی آگاهان سیاسی معتقدند
اكثر شبهنظاميان طالبان نسبت به اين موضوع متقاعد میشوند كه آنها با كنار گذاشتن
سلاحهايشان، منافع بيشتري به دست خواهند آورد.
ولی این بازی جدید پاکستان ، نشانه دیگری از نفاق اسلام آباد علیه کابل است. از آن
روز که صحبتی از مصالحه دولت افغانستان با طالبان نبود، مقامات اسلام آباد دم از
آمادگی برای وساطت بین طالبان و مقامات افغانی می زدند و می گفتند ما با رهبران
طالبان رابطه داریم و می توانیم آنها را برای بازگشت به وطن شان ترغیب نماییم.
اما امروز که حتی به ظاهر جامعه جهانی و دولت افغانستان تصمیم به این امر گرفتند،
باز پاکستان ساز مخالف می زند. گویا اینکه اگر طالبان با دولت افغانستان صلح
نمایند، ضررهای زیادی را پاکستان متحمل می شوند.
به درستی که اینگونه می باشد. اگر طالبان دست از جنگ بکشند و صلح و ثبات در
افغانستان برقرار شود، دیگر پاکستانی ها به آسانی نمی توانند در امور داخلی کشور
دخالت نمایند! اگر کابل آرامش را به خود ببیند ، بسیاری از منفعتهای پاکستان در
افغانستان از بین خواهد رفت! اگر مقامات افغانستان اینقدر درگیر جنگ و ناامنی
نباشند ، شاید دوباره موضوع خط دیورند مطرح شود ! اگر ... و اینها همه به ضرر
پاکستان است .
پس اسلام آباد حق دارد تا در طرح مصالحه با طالبان شرکت ننماید. زیرا اکنون از
درگیریهای نیروهای خارجی و اردوی ملی افغانستان با شبه نظامیان طالبان سودهایی می
برد که پس از اتمام این جنگها، بسیاری از این سودها دیگر نصیبش نخواهد شد. به طور
مثال اکنون پاکستان با استفاده از عدم کنترل مرزهای افغانستان، بسیاری از کالاهای
غیر استاندارد خود را به ولایات مختلف کشور صادر می نماید و سود بسیاری حاصل می شود
که اگر عوائد گمرکی شامل این اجناس شود، ضمن اینکه درآمدی برای افغانستان کسب می
شود مطمئنا کیفیت آنها نیز به بهبود می یابد.
از سوی دیگر اکثر سلاح های شبه نظامیان مرزی از بازارهای داخلی پاکستان خریداری می
شود، که این نیز سود زیادی را نصیب تجار پاکستانی می کنند.این سودهای مادی در برابر
منفعتهای سیاسی _ منطقه ای که نصیب پاکستان از جنگهای داخلی افغانستان می شود،
بسیار ناچیز است.
با این وجود سوال این است که آیا رئیس جمهور کرزی از این سیاست دوگانه پاکستان
اطلاع ندارد که در حضور بیش از هشتاد نماینده کشورها و نهاد های بین المللی مختلف
در کانفرانس لندن ، از دولت پاکستان تقاضا می کنند تا نقش اساسی را در بازگرداندن
صلح به کشور ایفاء نماید؟
آیا حامد کرزی نمی دانند که منشاء اصلی طالبان از پاکستان است که از آنها می خواهد
تا در از بین بردن تند روهای آنان با دولت افغانستان همکاری نماید؟ وقتی که رئیس
جمهورمان اینگونه نسبت به پاکستانی ها خوشبین است، جوابی نیز بهتر از آنچه که در
بالا ذکر گردید، از سوی پاکستان شنیده نخواهد شد!!!
| |
|
