مواضع چين درقبال ثبات افغانستان

دويچه ويله : روابط چين و امريکا بهتر از آن است که بسياري تا به حال درک کرده اند. "اقتصاد امريکا و چين چنان به هم ديگر بافت خورده اند که همکاري براي اين دو کشور به مراتب سودمند تر از رقابت هاي شديد خواهد بود.

بي ثباتي در افغانستان نه تنها طي سالهاي اخير بلکه از دست کم 20 سال به اين سو مشکلي بوده است که توجه حکومت چين را به خود جلب است.

خانم گدرون واکر ، کارشناس امور سياسي و اجتماعي چين و آسياي ميانه به اين باور است که افغانستان براي چين در قدم اول به حيث، به اصطلاح "انگشت افگار" در منطقه بوده و است. واکر طي گفت و شنودي با راديو صداي آلمان گفته است: " چين از همان آغاز سالهاي 90 ميلادي به خطريکه از طرف گروه هاي بنيادگرا و جنگ هاي داخلي افغانستان مي توانستند متوجه آسياي ميانه و مناطق مسلمان نشين اين کشور شوند، پي برده بود. اين موضوع بار بار در نشست سران سازمان همکاري هاي شانگهاي که چين يکي از اعضاي اساسي آن مي باشد مطرح شده است. اما طوريکه ديده مي شود چين حاضر نبوده است تا مستقيما ً براي رفع مشکل بي ثباتي در افغانستان عمل کند."

 گدرون واکر اضافه مي کند که مساله افغانستان براي چين با آمدن نيروهاي نظامي ايالات متحده امريکا به اين کشور مغلقتر شده است. به باور اين کارشناس آلماني، چين در کل مخالف فعاليت هاي نظامي-سياسي واشنگتن در افغانستان نمي باشد اما براي پيکينگ در اينجا دو مضوع مطرح مي باشند: "اول اينکه امريکا براي چه مدت و با کدام اهداف سياسي به آسياي ميانه آمده است و دوم اينکه چگونه مي توان از بي ثباتي در افغانستان و بويژه در پاکستان جلوگيري کرد."

واکر نظر آنعدهء از کارشناسان را که مخالفت صد در صد چين با حضور امريکا در افغانستان را مطرح مي کنند، رد مي کند. به نظر او روابط چين و امريکا بهتر از آن است که بسياري تا به حال درک کرده اند. "اقتصاد امريکا و چين چنان به هم ديگر بافت خورده اند که همکاري براي اين دو کشور به مراتب سودمند تر از رقابت هاي شديد خواهد بود."

البته گدرون واکر اين نظر را مي پذيرد که چين به هيچ صورت نمي خواهد که در محاصرهء نظامي امريکا قرا بگيرد ولي در عين حال هرگز طرفدار از هم فروپاشي پاکستان و ادامه جنگ در افغانستان نيز نمي باشد. "براي چين حفظ وحدت سياسي پاکستان، نزديکترين و سابقه دارترين همپيمان چين در منطقه، اولويت دارد. جنگ در افغانستان و حالا در پاکستان حد اقل ميليارد ها دالر را که چين در بندر گوادر سرمايه گذاري کرده است به خطر مياندازد."

از سوي ديگر از هم فروپاشي پاکستان توازن قدرت در منطقه را به نفع هندوستان، رقيب ديرينه چين تغيير مي دهد. بناا ً واکر چنين استدلال مي کند که چون ثبات در پاکستان تا جاي زياد وابسته به ثبات در افغانستان مي باشد "پس چين در حال حاضر به امريکا به حيث قدرتي که مي تواند به نفع ثبات در منطقه عمل کند، نياز دارد".

از سوي ديگر واکر به سياست هاي عملگرايانهء چين اشاره مي کند: "چين با هيچ نيروي در افغانستان و يا پاکستان دشمني ندارد. چين همين اکنون هم روابط خود را با گروه هاي بنيادگرا حفظ کرده است و نمي خواهد که برخورد ايديولوژيک با بازيگران سياسي در اين منطقه داشته باشد". واکر در نهايت چنين نتيجه گيري مي کند که چين و امريکا به خوبي مي دانند که براي بدست آوردن اهداف خود در افغانستان و پاکستان به يکديگر نياز دارند. "اعلام استراتيژي "همکاري هاي منطقوي" از طرف باراک اوبامامي تواند دليلي منطقي ديگري براي اين ادعا باشد".