تاریخ جوامع و ملت
ها در گرو ثبت و ضبط قاعده مند و بیان آن از طریق مکتوب برای نسل های بعد می باشد.
ملتی که تاریخ نداشته باشد و یا دیگران برای آنان تاریخ سازی یا تاریخ تراشی کنند
ملتی خمود، بی هویت و بی فرهنگ تلقی می گردد. زیرا تاریخ نگاران درباری
آنچه را که حاکمان و کرسی نشینان می خواهد و به آنها دیکته می شوند؛ می نگارند که
طبعا چنین تاریخ نگاری بیانگر و گویای واقعی سرنوشت ملت ها و جوامع نمی توانند
باشند. در کشور ما نیز این قاعده جاری و ساری است. تاریخ ملت افغانستان بخصوص تاریخ
هزاره در هاله ای از ابهام بیان شده و تاریخ نگاران درباری آنچه را مطابق با پالیسی
کرسی نشینان بوده اند، به رشته تحریر درآورده اند. هر چند که در دهه های اخیر پژوهش
های مستقل و کتاب های تاریخی توسط برخی از تاریخ نگاران و پژوهشگران هموطن انجام
شده است اما کافی نیست. از این رو سیمای ارزگان که با ایده تفکیک مناطق و پرداختن
به جزئیات فرعی و در عین حال لازم حوادث تاریخی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی آن (که در
بسیار از کتابها نادیده گرفته شده است) نگارش یافته است.
کتاب سیمای ارزگان
که به تازگی (بهار 1387) به بازار کتاب پیوسته است، دارای هفت فصل می باشد که در
190 صفحه وزیری به زیور چاپ آراسته گردیده است. محتوای این کتاب از مطالب زیر تشکیل
گردیده است.
کتاب "قطعه ای از بهشت"
نخستین مجموعه داستان مستقل علی پیام است. این مجموعه حاوی
این داستانهاست: دوچرخه، عريضهنويس پير، ديوژن، دال، باغ، قطعهاي از بهشت، مكان مقدس
و سوداگر دورهگرد. قطعه ای از بهشت تا اکنون جوایز زیر را به
دست آورده است: