ضرورت ها و نيازهاي دايكندي
تأسيس ولايت دايکندي و مجزا ساختن آن از پيکره ولايت ارزگان در تاريخ28/2/1382
در کابينهء دولت انتقالي اسلامي افغانستان مطرح و
منظور گرديد، اما يکسال طول کشيد تا هئيتي مرکب از نمايندگان چندين
وزارتخانه به منطقه اعزام گرديد و طرح تشکيل ولايت و تعداد ولسواليه
ا و واحدهاي اداري آن تکميل شد و سر انجام در تاريخ 3/2/1383 با فرمان
 رئيس دولت، تأسيس اين ولايت بطور رسمي اعلام گرديد و در تاري
خ 20 سرطان 83 با حضور رئيس دولت و معاون ايشان و وزير صاحب داخله
 و جمعي ديگر از اعضاي کابينه، مراسم افتتاح ولايت دايکندي در مرکز نيلي برگزار شد.
ولايت فعلي دايکندي طبق احصائيه رسمي در حدود 380000 نفر نفوس دارد اما نفوس واقعي آن به بيش از 600000 نفر تخمين زده مي شود. اين ولايت با مساحت 16400 کيلومتر مربع از شمال به ولسواليهاي ورس و پنجاب ولايت باميان و ولسوالي لعل ولايت غور و از جنوب به ولسوالي شهيد حساس ولايت ارزگان و از شرق به ولسوالي اجرستان و لايت غزني و از غرب به ولسوالي پسابند ولايت غور و ولسوالي باغران ولايت هلمند محدود مي گردد.
واحدهاي نه گانهء اداري ولايت به قرار ذيل مي باشد
یک - نيلي مرکز ولايت داراي 34212 نفر نفوس
دو-   ولسوالي اشترلي داراي 39906 نفر نفوس
سه-  ولسوالي سنگ تخت داراي 42396 نفر نفوس
چهار- ولسوالي خدير داراي 39080 نفر نفوس
پنج- ولسوالي شهرستان داراي 55655 نفر نفوس
شش - ولسوالي ميرامور داراي 52445 نفر نفوس
هفت - ولسوالي کجران داراي 29280 نفر نفوس
هشت - ولسوالي کيتي داراي 28020 نفر نفوس
نه -  گيزاب داراي 55000 نفر نفوس
اما وضعيت سياسي و امنيتي منطقه
با اطمينان مي توان ادعا کرد که امروز ولايت دايکندي علي رغم اينکه با مناطق مورد گشت و گذار طالبان و القاعده بسيار نزديک و هم مرز است، از امنيت بسيار خوبي بر خوردار مي باشد و هم اکنون ادارات ما در ساحه هفت ولسوالي فعال مي باشد و صدها نفر از بيجا شدگان داخلي در طي دو ماه اخير در مناطق سنگ تخت بندر، اشترلي و شهرستان به خانه هاي شان باز گشتند و انتخابات رياست جمهوري در امنيت و آزادي کامل و با شور و اشتياق غير قابل انتظار برگزار گرديد و بيش از ده حزب سياسي در مرکز ولايت و ولسواليها آزادانه فعاليت دارند و دفتر ولايتي کميسيون مستقل حقوق بشر نيز در مرکز ولايت آغاز به کار نموده و تعدادي از موسسات داخلي و خارجي نيز در امنيت کامل فعاليتهاي خود را ادامه مي دهند. البته طرح\" دي دي آر \" يا خلع سلاح و ملکي سازي بصورت مطلوب تطبيق نگرديده اما گشت و گذار افراد نظامي و مسلح ممنوع شده است. گرچه تا هنوز هم گه گاهي از سوي گروپهاي مسلح از قوماندانهاي سابق، مزاحمتهايي براي مردم و مسافرين ايجاد مي شود؛ اما در آن حد نيست که امنيت منطقه را مختل گرداند
بطور خلاصه بايد گفت که در سرتاسر ساحه ولايت دايکندي براي فعاليت همهء موسسات و انجوهاي داخلي و خارجي اوضاع و شرايط امنيتي و سياسي کاملا مساعد بوده و جاي هيچ گونه تشويش و نگراني وجود ندارد و ما از طرف ولايت به شما اطمينان مي دهيم که از اين جهت کاملا همکاري کرده و هر نوع مانع و مشکل را از سر راه برداريم.
ضرورتها و نيازمنديهاي دايکندي
ضرورتها و نيازهاي اساسي وزير بنايي اين ولايت در دو بخش بايد طبقه بندي شود: يکي نيازهاي اساسي مرکز ولايت و دوم نيازهاي اساسي عموم ساحهء ولايت
الف: ضرورتها و نيازهاي اساسي مرکز ولايت ؛نيلي
یک - ماستر پلان شهري براي نيلي
يکي از اولويتهاي ولايت دايکندي تعيين محلي براي ايجاد يک شهرک مسکوني براي مامورين ملکي و نظامي ولايت و ساکنان اين منطقه بصورت عصري و مدرن مي باشد. دلايل اين اولويت به قرار ذيل است:
- نيلي مرکز ولايت و تمام قريه جات و ولسواليهاي آن شکل شهر را نداشته و هنوز بافت روستايي و دهاتي دارد ايجاد اين شهرک اولين قدم براي تأسيس ادارات دولتي و ايجاد يک نظام سالم و منظم براي تطبيق قانون و کنترل امور مي باشد.
- همه ساله تعداد زيادي از مهاجرين به کشور عودت مي نمايند که جمع زيادي از آنان را ساکنان اين ولايت تشکيل مي دهند. نداشتن امکانات شهري و مسکن و نيز عدم زمينه اشتغال سبب مي شود که بخش عمده اي از اين مهاجرين يا به سوي شهرهاي بزرگتر مثل کابل روي آورند و يا دوباره به خارج کشور مهاجر شوند و هم اکنون اگر شما به ادارهء پاسپورت کابل سري بزنيد، بيشترين تعداد متقاضي پاسپورت اهالي دايکندي هستند که عزم مهاجرت دارند و اين مهاجرت نه به دليل جنگ و ناامني بلکه به دليل فقر و بيکاري است.
خشکساليهاي متوالي و اثرات جنگهاي خانمانسور گذشته، سبب انهدام پايه هاي اقتصادي اين ولايت شده و اين خود عامل ديگر براي مهاجرت ساکنان آن شده است در حالي که شهر کابل هم اکنون خود دچار کمبود امکانات شهري و مشکل مسکن و بيکاري مي باشد و ظرفيت پذيرش مهاجرين را ندارد.
بنابر دلايل فوق ايجاد شهرک مسکوني براي منطقه نيلي امري لازم و ضروري است. احداث اين شهرک ضمن بر طرف کردن نياز بخش عمده اي از مامورين دولتي و ساکنان منطقه، سبب تحول اقتصادي شده و مشکل بيکاري ساکنين و مهاجرين عودت کننده را حل خواهد نمود؛ اما شما بخوبي مي دانيد که اولين قدم در راه پيشرفت، نوسازي و بازسازي شهرها، طراحي ماستر پلان شهر مي باشد. در ماستر پلان يک شهر، سرکها و طول و عرض آنها، محل تعميرات اداري و دولتي، مکاتب، شفاخانه ها، راهها، پارکها، فضاي سبز و ساحات رهايشي و تجاري و سيستم آبرساني و فاضلاب و غيره مشخص مي شود. بر اين اساس ما از هم اکنون اقدام کرديم تا ماستر پلان نيلي آماده شود و يک گروپ از انجينران مشغول نقشه برداري و تکميل ماسترپلان هستند اما به يقين تکميل اين طرح در حدود دو صد هزار دالر هزينه لازم دارد که ما آن را نداريم و از شما انتظار داريم که قبل از هر چيز ديگر در تکميل اين طرح، ولايت دايکندي را کمک کنيد.
دو - ميدان هوائي نيلي
يکي از نيازهاي ضروري، طرح احداث ميدان هوائي نيلي است چون همانطور که مي دانيد دايکندي بخاطر صعب العبور بودن راهها و دور بودن فاصله ها، از نظر رفت و آمد با مرکز کشور و ولايات مشکل جدي دارد و به همين جهت در طول چهار تا پنج ماه از هر سال راههاي زميني اين ولايت بطور کلي مسدود است و اگر ميدان هوائي نيلي که ساحه آن از سالها قبل مشخص گرديده، تکميل شده و به بهره برداري برسد و سيستم هوا نوردي مافعال گردد، براي مردم منطقه و براي دولت و مؤسسات، عوايد و منافع بسياري خواهد داشت.
سه - تعميرات دولتي
چنانکه اطلاع داريد نيلي قبلا مرکز اداري نبوده و به همين دليل هيچ ساختماني و حتي يک اطاق از طرف دولت در آنجا وجود ندارد در حالي که شما بخوبي مي دانيد که اگر ما تعميرات اداري و دولتي نداشته باشيم، نه ادارهء خوبي خواهيم داشت و نه قومانداني و پليس و نه خارنوالي و محکمه فعال. حتي کسي حاضر نخواهد شد که در آنجا اشغال وظيفه کند چون نه محل کار وجود دارد و نه محل بود و باش و نه خانه اي مناسب براي کرايه.
البته اين مشکل در تمام ولسواليهاي ما نيز وجود دارد و ما در اين رابطه با رئيس دولت و وزارتخانه هاي مربوط مشکلات را بارها و بارها مطرح کرده ايم اما مي دانيد که اگر کمکهاي ديگر در اين خصوص جذب نشود، از طرف دولت انجام اين کارها، سالها وقت را در بر خواهد گرفت.
چهار - حضور پي آر تي
همانطور که مي دانيم حضور تيم هاي باز سازي ولايتي در ولايات و ولسواليهاي مختلف افغانستان اثرات بسيار مثبت داشته است هم از نظر تأمين امنيت و هم از نظر همکاري در بازسازي و جلب توجه مردم هر منطقه به مسائل حياتي و سر نوشت ساز آنها و ما هم مثل ساير ولايات از مسئولين \"پي آر تي\" انتظار داريم که دايکندي را نيز جزء ساحه کاري خود قرار دهند و البته بر اين نکته هم تأکيد مي کنيم که حضور پي آر تي در باميان براي دايکندي کفايت نمي کند و بايد براي اين ولايت بطور مستقل و جداگانه اقدام گردد.
ب- ضرورتها و نياز هاي عمومي ولايت دايکندي
یک - در ساحه معارف: در سالهاي پيش از جنگ در مجموع ساحهء اين ولايت در حدود يک صد باب مکتب در سطوح مختلف وجود داشته است که متأسفانه در سالهاي جنگ اکثر آنها تخريب و غير فعال گرديده است و هم اکنون ما مناطقي را داريم که در ميان يک جمعيت سي يا چهل هزار نفري حتي يک باب مکتب ابتدائي رسمي وجود ندارد. فعلاً بر آوردي که ما از ساحه داريم علاوه بر اعمار و ترميم و فعال ساختن يکصد باب مکتبي که در گذشته بوده، به سه صد باب مکتب ديگر در سطوح مختلف نياز داريم که بايد از نو ساخته شده و فعال گردد. براي اين تعداد مکتب که يکصد هزار نفر شاگرد خواهد داشت، به سه هزار نفر معلم نياز داريم و در واقع مشکل کمبود کادر تعليمي به مراتب مهم تر از مشکل تعميرات فيزيکي مکاتب مي باشد. بطور خلاصه در ساحهء معارف نيازمنديها به اين شرح است:
یک - ترميم و باز سازي در حدود يکصد باب مکتبي که از گذشه وجود داشته است
دو - احداث تعميرات تقريبا سه صد باب مکتب جديد در ولسواليهاي مختلف ولايت
سه - جذب کادر تعليمي جديد و تقويت معلمين که فعلاً مشغول خدمت هستند
در مورد کادر تعليمي دو پيشنهاد مشخص وجود دارد که اگر عملي شود مشکل اصلي ما حل خواهد شد:
اول اينکه در مرکز ولايت يا ولسواليها دوره هاي کورس کوتاه مدت و در از مدت تربيت معلم تدوير شود تا کساني که فعلا معلم هستند؛ اما از نظر سطح علمي و يا مدرک تحصيلي مشکل دارند در اين کورسها اشتراک ورزند و سطح علمي و تحصيلي آنها ارتقا يابد.
دوم اينکه سازمان \"آي او ام\" يا کمشنري عالي ملل متحد و يا مؤسسات ديگر با ما همکاري کنند تا از ميان هزاران نفر جوان فارغ التحصيل مهاجر از ايران و پاکستان تعداد حداقل 500 نفر بحيث معلم براي اين ولايت جذب شوند و براي آنان مدد معاش يا هر نوع مساعدت ديگر در نظر گرفته شود و تا جائي که ما اطلاع داريم اگر اين همکاري صورت بگيرد صدها نفر از جوانان ذکور و اناث اين ولايت که در خارج هستند آمادگي دارند که براي تعليم و تربيه به دايکندي جذب شوند.
دو - راههاي مواصلاتي
همانطور که پيشتر اشاره شد دايکندي از مناطقي است، کوهستاني که صعب العبور ترين و خطر ناکترين کوها و کوتلها و دره ها را دارد و براي سرکها و راههاي مواصلاتي آن از سي سال پيش به بعد هيچ کار اساسي صورت نگرفته است و به همين جهت فاصله بين نيلي تا کابل که نزديک به فاصله بين مزار و کابل است، بجاي شش ساعت دو تا سه روز بايد طي شود و مناطقي وجود دارد که 15 کيلومتر راه را يکساعت با موتر بايد رفت.
به هر صورت راهها و سرکهاي دايکندي در سه بخش قابل توجه است:
اول: سرکهايي که اين ولايت را به ولايات ديگر ارتباط مي دهد که در اين خصوص سه مسير وجود دارد
 سرک نيلي – کابل از مسير شهرستان و ورس و سرک نيلي – کابل از مسير اشترلي و پنجاب
اين هر دو سرک و يا حداقل يکي از آن دو نياز به کار اساسي دارد تا بحيث يک راه اصلي در طول سال باز باشد و مردم براحتي به پايتخت کشور دسترسي داشته باشند.
دوم - سرک ديگري که بسيار مهم و حياتي است و در واقع چهار ولايت را به همديگر ارتباط مي دهد، سرک ترينکوت – نيلي – غور – باميان است که اگر احداث شود مشکل مواصلاتي مناطق مرکزي بطور اساسي حل مي شود.
سوم - سرک شاهراه کابل – غور – هرات است که از حاشيهء دايکندي يعني از پنجاب مي گذرد و اگر اين سرک تکميل شود نه تنها براي دايکندي و غور بلکه براي کل کشور و مخصوصا براي کابل و هرات يک تحول بزرگ ايجاد خواهد کرد.
ج – سرکهايي که ولسواليهاي اين ولايت را به همديگر ارتباط مي دهد
که اکثر اين سرکها فعلا خراب است و نياز به ترميم اساسي دارد. از آن جمله مي توان سرکهاي ذيل را نام برد:
یک - سرک سنگ تخت – خدير
دو - سرک شيخميران – خدير
سه - سرک سنگ تخت – بندر
چهار - سرک اشترلي – شيخميران
پنجم - سرک نيلي – بيري
ششم - سرک نيلي – شهرستان
هفتم - سرک نيلي – کيتي – کيسو – کجران
در ارتباط با راهها و سرکها دو نکته ديگر نيز قابل توجه است: يکي تهيه ماشين آلات برف پاک کن تا در زمستان راهها مسدود نشود و دوم احداث چند پل موتر رو در مناطق شيخميران – نيلي – گيزاب – ميرامور – تمران – سرتيغان و کيسو و غيره تا در فصلهايي که آب زياد است، راهها قطع نشود.
 د - در ساحه ی صحت
از نظر صحي فعلاً در مجموع ساحه ولايت پنج کلينيک بيشتر نداريم که يا نيمه فعال و يا در حال ساختن و تکميل شدن هستند. اين کلينيکها در کيسو، نيلي، شهرستان، دره خودي و شيخميران قرار دارند. اکثريت قريب به اتفاق ساکنين ولايت دسترسي به داکتر و دوا نداشته و ناچار بيماران خود را به طرف قندهار و يا کابل انتقال مي دهند. بنابراين با توجه به بعد مسافت و فاصله ها براي تأمين حد اقل نيازهاي صحي لازم است که:
- يک شفاخانه مجهز حداقل با دو صد بستر در نيلي مرکز ولايت احداث شود. براي هر ولسوالي حداقل دو تا سه کلينيک در مناطق مختلف احداث گردد.
 ه - زراعت و آب و برق
در اين ساحه با توجه به اينکه تاکنون زندگي مردم کاملا وابسته به زمين وزارعت و آب بوده و از طرف ديگر خشکسالي و کمبود آب براي چندين سال متوالي، خطرات جدي را بوجود آورده و از طرف دولت و يا موسسات هم در اين خصوص کدام کار جدي و اساسي انجام نشده و فعلا در اين منطقه نه زمين وجود دارد و نه آب، پيشنهادات ذيل مي تواند بسيار مؤثر باشد:
یک - تهيهء ماشين آلات زراعتي و تشکيل کوپراتيفهاي مردمي با سهمگيري خود مردم هر منطقه در تأمين قسمتي از قيمت ماشين آلات بصورت قسطي.
دو - کمک به دهقانان در مورد کود کيمياوي و بذرهاي اصلاح شده.
سه - احداث سدهاي آب در مختلف که هم براي ذخيرهء آب زراعتي و هم براي توليد برق، بسياري از مشکلات مردم را حل خواهد کرد.
چهار - تهيه آب آشاميدني براي مناطقي که يا اصلا آب ندارند و يا آب آشاميدني صحي ندارند و اين موضوع (آب آشاميدني از هم اکنون بسياري از مردم را در مناطق مختلف دايکندي مجبور به کوچ کردن و مهاجرت مي کند و بر آورد ما اين است که در مجموع ساحهء ولايت و ولسواليها حداقل به يکهزار حلقه چاه آب آشاميدني احتياج داريم و تاکنون تنها در برخي از مناطق يک تعداد چاه حفر شده که براي تأمين نياز مردم کافي نيست.
"مصاحبه استاد با هفته نامه مشاركت"

صفحه اول معارف   اخبار   مقالات   افغانستان    قانون اساسي   قانون انتخابات   قانون رسانه ها   آلبوم   مصاحبه ها  آرشيو   تماس با ما   در باره ما

Send mail to daikondi@hotmail.com  with questions or comments about this web site.
Copyright ©2003 - 2009 daikondi Network.ديزاين و طراحي صفحات: قربانعلي هادي

Powered by www.aryanic.com